Logo
کلک آزادگان صنعت نشر آفرینندگان خبرنامه خدمات فروشگاه
جستجو
پیوستن
. . . . .
خانه . آفرینندگان . شاعران
تعداد رای کافی برای امتیازبندی دریافت نشده
سید کریم   امیری فیروزکوهی
بی نشان
واپسین دگرگونی: چهارشنبه، 26 آبان، 1395
سید کریم امیری فیروزکوهی
زندگی‌نامه

به سال 1289 هجری شمسی در فرح‌‌آباد از توابع فیروزکوه، وجودی پا به عرصۀ هستی نهاد که او را سید کریم نامیدند. پدر این خانواده سید مصطفی‌قلی امیری فیروزکوهی، ملقب به منتظم‌الدوله بود که از نوگرایان دولت مظفرالدین شاه قاجار به شمار می‌آمد و در مقام سرداری و حکم‌رانی به اروپا سفر کرده و از نزدیک با سیر تمدن جدید غرب آشنا شده بود. کریم در هفت سالگی و همراه با پدر به صحنۀ پرکشش شهر تهران پا گذاشت، اما این دگرگونی بزرگ در زندگی او با از دست دادن پدر همزمان شد. پس از مرگ منتظم‌الدوله، مادر کریم سرپرستی او را به تنهایی بر عهده گرفت و فرزندش را با تدبیر و فراست در مسیر علم و ادب‌آموزی راهنمایی کرد. سرانجام، او پس از پایان تحصیلات در کالج آمریکایی تهران، در محفل صاحب‌نظران و ادبای تهران همچون استاد وحید دستگردی، مدیر مجلۀ ارمغان و رییس انجمن ادبی حکیم نظامی، اصول حکمت و فن سخن و ادب را فراگرفت. امیری فیروزکوهی از دوران جوانی غزل‌هایی زیبا و روان می‌سرود و چندی نگذشت که سروده‌های نغز او مورد پسند و تحسین جمع اهل نظر قرار گرفت. سید کریم در این دوره تخلص «امیر» را برگزید و آن را امضای شاعرانۀ خود قرار داد. این شاعر خوش‌نوا در سبک هندی (اصفهانی) غزل می‌سرود و از این رو به عنوان طرفدار و پیرو ماهر و پایدار این سبک شعری شهرت یافت. بر مبنای همین پای‌بندی و ارادت بود که برای نخستین‌بار بر بخشی از دیوان صائب تبریزی ـ از طلایه‌داران سبک هندی ـ مقدمه‌ای نوشت، به تصحیحش پرداخت و آن را در تهران منتشر کرد. از آثار امیری فیروزکوهی می‌توان «عفاف‌نامه» و «دیوان امیری فیروزکوهی» را نام برد. خانۀ امیر در تهران خلوتگاه دلخواه اهل دل بود که در آن فرهیختگانی همچون عبدالرحمن پارسا تویسرکانی، دکتر احمد مهدوی دامغانی، استاد حبیب یغمایی، دکتر غلامحسین رعدی آدرخشی و بسیاری دیگر از ادبا گرد هم می‌آمدند و در جمعی دوستانه به گفت و گوهایی ارزشمند در بارۀ شعر، ادب و هنر می‌پرداختند. طبع حساس این شاعر او را از پرداختن به مشاغل دولتی دور می‌داشت و از درآمد زمین‌های موروثی و خانوادگی خود در فیروزکوه گذران زندگی می‌کرد. سال 1363 هجری شمسی سید کریم امیری فیروزکوهی در همان خانه‌ای در تهران که سرای امید و آرامش برای جمع هنرپروران بود، دیده از جهان برگرفت. پس از مرگ او، دخترش دکتر امیربانو امیری که به همسری دکتر مظاهر مصفا درآمده بود، به انتشار دیوان شعر پدر در دو جلد کمر همت بست و به این ترتیب غزل‌های پرشور شاعر خوش‌سخن را در دسترس مشتاقان قرار داد: فــروغ عـالــم امــکـان دل و محـــبــت اوست جهان به گردش از این آتش و حرارت اوست هـمــیـشه رهـرو سـرمـنـزل نجـات کسی‌سـت کـه تـوشــۀ سـفــرش گـوشــۀ قـنــاعـت اوست کـسـی کــه روی وی از سـنـگ آسـیـا بـاشــد هـمـیـشـه گـردش ایـن آسـیـا بـه نـوبـت اوست وفـای خـلق چنـان وقـف روز حـاجـت گشـت کـه بی‌وفـایی هـر کـس نشـان نـعـمـت اوست بــه روزگــار مـــذلـــت هــمــه ز نـیــکـانـنــد کـه شـادمانـی هر کـس بـه قـدر غفـلت اوست نمایـش همـه چیـز جهـان بـه رنـگ دل اسـت همـه عوالـم ایـن قطـره خـون و حالـت اوست بـه پــاس عـشـق بـه چـشـم تـرم بـبـخشـابـیــد که اشک حسـرت مـن یادگار صحبت اوست بــه آب خـضــر رســیــدن کـرامــتــی نــبــود ز آب خضـر کـس ار بـگـذرد کرامـت اوست چنـان کـه شهـرت عنقـای مغـرب افـسانه‌ست حقیـقـت همـه کـس بـر خلاف شهـرت اوست شـکـاف قــبــر دهــان بــاز کــرده مـی‌گـویــد کـه ایـن نتـیجـۀ کـار جهـان و زحـمـت اوست بـــه هــیــچ راه دگــر جــز بــه راه دل نــروم امیـــر قــافـــلــــۀ مــــن دل و اشـــارت اوست

آرا کاربران: 0
بازدید: 121
رای: 0
آرا صاحب‌نظران: 0
بازدید: 1
رای: 0
نشانی: تهران - خیابان انقلاب اسلامی، خیابان فخر رازی، پلاک ۲۴
تلفن: ۶۶۹۵۲۰۲۱ - ۶۶۹۵۲۰۲۰
شبکه‌های اجتماعی

17597214
Culture
ایران
پروانۀ بهره‌برداری ویژۀ کلک آزادگان است. برخاسته از ( وی‌آی‌تی هیدروژن ۰.۹.۵ )
پارسی